آ مثل آدمکش!

آموزگاری زیباست، به کودکان آموختن زیباتر. امسال به پنج کلاس متفاوت درس میدهم. منظورم از تفاوت البته رده های متفاوت نیست، همگی کلاس چهارم یا پنجمند، تفاوت ها بیشتر از رابطه معلم با شاگردانش ناشی میشود. اگر هر کلاس روحی داشته باشد، این روح جمعی کلاس آینه ای است از کنش ها و واکنش های آموزگار آن کلاس. برخورد کلی دانش آموزان با هر پدیده نو یا تکراری را ناخودآگاه آن آموزگار و البته عکس العمل برخی دانش آموزان شاخص کلاس با آن پدیده تعیین میکند.
بیشتر کلاس های امسال من سختند. در هر کلاس بیش از دو دانش آموز پیش فعال یا دارای ناتوانی جنسی دارم یا دانش آموزانی که از FASD) FAS) رنج میبرند. FASD یا FAS نامی است که به نارسایی های ناشی از مصرف الکل مادر در دوران بارداری برای فرزند داده میشود. مشکلی که اینجا کم نیست. 
همه اینها به کنار، یکی از این دانش آموزان جلسه اولی را که با کلاسشان داشتم غایب بود. جلسه دوم که وارد کلاس شدم تا من رو با این قیافه و رنگ پوست دید شروع کرد به داد زدن و دور کلاس دویدن. داد میزد که این اومده همه ما رو بکشه!! نمیدونستم بخندم یا ناراحت بشم. معلم کلاسشون به شدت خنده اش گرفته بود ولی برای اینکه من ناراحت نشم به سختی خودش رو کنترل میکرد و من هم بر و بر نظاره گر این نژادستیزی درونی شده بودم. پسرک بعد از 10 جلسه که بیش از همه بهش مهربانی و توجه میکنم هنوز هم با چشم های شکاکش مواظبمه و هر وقت من رو میبینه آماده است که با هر حرکت پیش بینی نشده من تا شعاع ایمنی از محوطه مدرسه دور بشه!

/ 1 نظر / 41 بازدید
آرمان خ

آمیرزا، بیش فعال ناتوان جسمی، جنسی یه چیز دیگست قربون شکلت.